طراحی وب سایت

بازار دیجیتال- نخستین نمایشگاه مدیریت الکترونیک شهری در حالی امروز پایان می یابد که حضور کمرنگ شهرداری های بزرگ و در عوض پررنگ تر شهرداری های کوچک قابل توجه بود.
به گفته علی طلوعی، دبیر اجرایی نمایشگاه مدیریت الکترونیک شهری، این رویداد بین المللی با حمایت شهرداری های کاشان و شیراز، بانک سرمایه، شرکت مخابرات ایران و پارک علم و فناوری دانشگاه تهران، برگزار شده است.
به گفته وی کاهش هزینه ها، صرفه جویی در زمان، تسریع در امور جاری و مدیریت، افزایش حجم فعالیت ها و توسعه امنیت اجتماعی از جمله مزایای گسترش مدیریت الکترونیک شهری و فعالیت های مرتبط با این مقوله به شمار
می رود و کاهش حجم مبادلات پول نقد، افزایش بهره گیری از ظرفیت های مخابراتی، کاهش هزینه های شهروندان و دولت، افزایش سطح رفاه عمومی از دیگر مزایای گسترش خدمات الکترونیکی در کشور محسوب می شود.
طلوعی در این باره می گوید: با توجه به آثار فراوان الکترونیکی شدن فعالیت های شهری روی کاهش هزینه های شهروندان و دولت، این نمایشگاه تا حدودی توانست روش های نوینی را که تاکنون در کشور ایجاد شده و در آینده نیز صورت خواهد گرفت، به نمایش در آورد.
دبیر اجرایی نخستین نمایشگاه مدیریت الکترونیک شهری خاطرنشان ساخت: کاهش هزینه ها، صرفه جویی در زمان، تسریع در امور جاری و مدیریتی، افزایش حجم فعالیت ها و توسعه امنیت اجتماعی از جمله مزایای گسترش مدیریت الکترونیک شهری و فعالیت های مرتبط با این مقوله به شمار می رود.
تجهیزات و خدمات توسعه شبکه های الکترونیکی، تجهیزات و خدمات مخابراتی، نظام تایید هویت و اصالت در مدیریت شهری، بانکداری الکترونیک، مدیریت حمل و نقل الکترونیکی و زیرساخت های فناورانه خدمات الکترونیک در مدیریت شهری ازجمله محورهای برگزاری این نمایشگاه به شمار می روند.
همچنین ارائه کاربرد شبکه های حسگر بی سیم در مدیریت شهری مانند ترافیک، آب های سطحی، مدیریت بحران، تکنولوژی ارتباطات ماهواره ای، تدارکات و بازاریابی الکترونیکی و... از دیگر محورهای برگزاری این نمایشگاه هستند. در این نمایشگاه که با حمایت دفتر همکاری های فناوری ریاست جمهوری برگزار شده بود، شهرداری های شهرهای شیراز، چمستان، کاشان و نمین حضور داشتند. این درحالی بود که حضور کمرنگ شورای شهر تهران و شهرداری این شهر، قابل توجه بود.
عدم شرکت در این نمایشگاه در کنار حمایت شهردار تهران از الکترونیکی شدن فعالیت های شهری پرسشی بود که بسیاری از بازدید کنندگان از خود می پرسیدند.
قالیباف، پیش تر توسعه زیرساخت های الکترونیک را از اولویت های اصلی توسعه شهری دانسته و تاکید کرده بود که بهترین راه برای تحقق شعارهایی از جمله عدالت، صرفه جویی و مبارزه با فساد، توسعه سامانه های الکترونیک در شهر است که فرصتی برابر برای برخورداری از امتیازات و امکانات را در اختیار شهروندان قرار می دهد و رانت اطلاعاتی را از بین می برد.
وی پیش تر گفته بود که رویکرد جهانی طی 20 سال گذشته به سمت اطلاعاتی شدن جوامع بوده و امروزه جامعه ای پیشرفته تر است که به لحاظ اطلاعاتی سرعت و قابلیت بیشتری در تولید و تبادل اطلاعات داشته باشد که البته لازمه چنین کاری توجه به آموزش به عنوان یکی از زیرساخت های توسعه فن آوری اطلاعات است.
پهنای باند مهم ترین سد در برابر الکترونیکی شدن
در حالی که بسیاری از مسوولان دولتی بارها و بارها بر تامین پهنای باند مورد نیاز دستگاه های مختلف و نیز افزایش پهنای باند کلی کشور طی ماه های آینده خبر می دهند، اما کارشناسان بر این باورند که با این پهنای باند و نیز سرعت دسترسی ارائه شده به کاربران نمی تواند انتظار الکترونیکی شدن امور و بهره برداری از فرآیند شهر الکترونیک را داشت.
علیزاده، کارشناس الکترونیک و آی تی که در این نمایشگاه به عنوان بازدید کننده حضور داشت، در این باره می گوید که مسوولان بارها از توسعه زیرساخت های الکترونیک به عنوان اولویت های اصلی توسعه شهری سخن گفته اند و این در شرایطی است که بهترین راه برای تحقق شعارهایی از جمله عدالت، صرفه جویی و مبارزه با فساد، توسعه سامانه های الکترونیک در شهر است که فرصت برابر برای برخورداری از امتیازات و امکانات را در اختیار شهروندان قرار می دهد.
علی اکبر جلالی نیز به تازگی و در گفت وگو با «مهر» با بیان اینکه اتحادیه جهانی مخابرات حداقل دسترسی کاربران به اینترنت 256 کیلوبیت در ثانیه را به عنوان شاخص ضریب نفوذ محاسبه می کند، گفت: از نظر اتحادیه جهانی مخابرات، ایران اینترنت ندارد و ضریب نفوذ اینترنت در ایران زیر یک درصد است.
جلالی با بیان اینکه دسترسی کاربران به اینترنت دایل آپ (کمتر از 56 کیلو بیت) جزو شاخص های ضریب نفوذ محسوب نمی شود، ادامه داد: از نظر اتحادیه جهانی مخابرات، ایران اینترنت ندارد و ضریب نفوذ اینترنت در ایران زیر یک درصد است.
این کارشناس فناوری اطلاعات با بیان اینکه با توجه به شاخص های بین المللی همچون itu، استناد به شاخص های داخلی بی مورد است، ادامه داد: اگر از نظر مسوولان مشکلی در نحوه انجام این مقایسه ها وجود دارد باید به عنوان یک عضو سازمان itu از روش های قانونی اعتراض خود را به آن نهادها منتقل کنند و در غیر این صورت باید تابع قوانینی بود که در سطح جهانی مطرح می شود.
رویایی به نام شهر الکترونیک
موضوع ایجاد شهر الکترونیک در ایران نخستین بار در سال 1379 و به دنبال طرح پایلوت ایجاد شهر مجازی در جزیره کیش مطرح شد. اکنون 9 سال از آن تاریخ گذشته است و تهران هم با یک شهر الکترونیک فرسنگ ها فاصله دارد؛ اما باید دید فاصله زمانی ما با یک تهران الکترونیک چند سال است؟ شهری که تمام ظرفیت های آن امکان تبدیل به فرآیند اطلاعاتی را دارا باشد و بتواند به فضای مجازی منتقل کند.
احمد یحیایی ایله ای، مدرس دانشگاه در این باره می گوید: یکی از ملزومات گسترش فرهنگ شهروندی الکترونیک این است که اطلاعات لازم درباره خدمات مختلف شهری روی شبکه های الکترونیک در اختیار آنها قرار داشته باشد.
به عنوان مثال در کشوری مثل فرانسه، شهروند فعال قبل از خارج شدن از خانه، از طریق اتصال به اینترنت پرسرعت ارزان ابتدا تمام مسیرهایی را که باید برود، مورد بررسی قرار می دهد. سپس نوع کالاها یا خدماتی را که باید دریافت کند، بررسی می کند و در صورت لزوم رزرو اینترنتی انجام می دهد یا از جزئیات کالای مورد نظر یا خدمات اطلاع پیدا می کند و فقط در موارد کاملا ضروری سفر درون شهری انجام می دهد.
وی می افزاید: ابزارهایی نظیر تلفن های همراه، رایانه های جیبی و دستی، کیوسک های اطلاع رسانی که حتی پیش از اختراع اینترنت در فرانسه تحت عنوان مینی تل موجود بود و بر بستر مخابرات کار می کرد و کیوسک های اینترنتی به کمک شهروندان آمده و به راحتی اطلاعات را در اختیار آنها قرار می دهد.
گزارش ها حاکی از آن است که ٧٠ درصد از رفت و آمدهای درون شهری ایرانیان در حال حاضر صرفا برای کسب اطلاعات در مورد خدمات مختلف صورت می گیرد که نتیجه این رفت و آمدها افزایش ترافیک، آلودگی هوا، هزینه سوخت و افزایش تصادفات است.
این درحالی است که در شهرهایی مانند سئول در چارچوب پروژه هایی مثل شهر الکترونیک بیش از 5٠٠ خدمت به صورت آنلاین به شهروندان ارائه می شود. برای تحقق شهر الکترونیک در ایران باید به ٢ موضوع مهم زیرساخت ها و فرهنگ سازی توجه کرد. متاسفانه در ایران پروژه های شهر الکترونیک در کیش، مشهد و تهران تاکنون با شکست مواجه شده است و تا رسیدن به خدمات آنلاین بر بستر اینترنت راه درازی پیش رو داریم.
واقعیت این است که پیش از اجرای طرح های بلند پروازانه ای چون دولت الکترونیک در ایران، باید ابتدا به پروژه های کوچک تری مانند شهر الکترونیک بپردازیم؛ در صورتی که موفق شدیم خدمات متداول در حوزه مدیریت شهری را از طریق سیستم های الکترونیک به مردم ارائه دهیم، می توانیم این حوزه خدمات را گسترش دهیم و در سطح ملی نیز خدمات الکترونیک را به مردم ارائه کنیم.
وقتی صحبت از شهر الکترونیک می شود، ناخودآگاه به یاد پروژه شکست خورده شهر الکترونیک کیش می افتیم که چندین سال قبل قرار بود در این جزیره اجرا شود؛ اما ناتمام رها شد و هم اکنون نیز خبری از آن نیست. بعد از آن نوبت به پروژه شهر الکترونیک مشهد رسید که خبر آن هم تا مرحله تدوین سند راهبردی این پروژه بیشتر منتشر نشد و اگر هم عملیاتی یا مورد بهره برداری قرار گرفته باشد، اطلاع در خور توجه ای از آن منتشر نشده است.
اما نکته مهم در اجرای چنین پروژه ای وابسته بودن آن به موضوعی به نام شهروند الکترونیکی است. به عبارت دیگر تا شهروندان از نظر فرهنگی، آموزشی و اطلاعاتی به حدی نرسند که ترجیح دهند به جای خدمات سنتی و کاغذ محور از خدمات الکترونیکی استفاده کنند، پروژه شهر الکترونیکی به نتیجه نخواهد رسید.

منبع : دنیای اقتصاد  تاریخ : 31   تیر   1389  شاخه : فن آوری اطلاعات